" ชนประคัลภ์ จันทร์เรือง เชื่อว่า นักแสดง(หรือนักเล่าเรื่อง) กับคนเขียน(บท)คือคนเดียวกัน เล่น เคี่ยวกรำ แขวน แล้วจึงเขียน จึงจะเป็นคำพูดที่ถูกต้องตรงกับความเป็นจริงที่สุด “ เขียน เคี่ยวกรำ แขวน” จึงเป็นจุดกำเนิดของเรื่องเล่าที่ครบถ้วน จากเมล็ดพันธุ์ของผู้เล่าเรื่องหรีอหรือผู้เขียนเอง หรือผู้ที่ลงมือทำซ้ำๆ เล่นซ้ำๆ ทำแล้วทำเล่าจนทำได้ จนเกิดคุณลักษณะของความเป็นมนุษย์ที่กลม คือมีทั้งด้านมืด ด้านสว่าง ที่เกิดจากการมองเห็น ค้นพบ เจ็บปวด ยอมรับ และ กล้าหาญเพียงพอที่จะส่งต่อคุณค่าบางอย่างที่เรียกว่า สิ่งที่จะบอก สู่คนฟัง หรือจะเรียกว่าคนที่ต้องการให้เข้าถึงเพียงคนเดียวของเขา " *จากคำนำหนังสือ*